Kamienica Misjonarska to piękna zabytkowa nieruchomość położona w ustronnym zakątku lubelskiego Starego Miasta w sąsiedztwie Seminarium Duchownego i Pałacu Arcybiskupiego.

Na trzech kondygnacjach (wraz z poddaszem użytkowym) tego pochodzącego z 1873 r. budynku znajduje się 10 niepowtarzalnych mieszkań, które w swych rozkładach zachowały tradycyjny, charakterystyczny dla starego budownictwa charakter. Przestronne pomieszczenia, liczne wysokie okna, duże, widne kuchnie i łazienki, możliwość podłączenia kominka w każdym z mieszkań, a przede wszystkim oryginalne zabytkowe detale, które z niezwykłą pieczołowitością zostały odrestaurowane lub odtworzone pod nadzorem konserwatora zabytków, to to, co odróżni mieszkania w naszej inwestycji od innych dostępnych na rynku.

Wejście do budynku znajduje się w elewacji frontowej budynku wychodzącej bezpośrednio na ul. Misjonarską. Bogato zdobiony ganek na kolumnach, usytuowany w jej centralnej części, czy dekoracyjny fryz z płaskorzeźbą zdobiącą tympanon skrywający dach skrzydła wschodniego niejednokrotnie stawały się celem fotografów - koneserów poszukująch najpiękniejszych zakątków „starego” lublina. Niezaprzeczalnie jednak symbolem kamienicy, który odnaleźć można zarówno w przewodnikach i albumach dotyczących Lublina, jak i na starych rycinach, jest anioł ze zwojem papirusu strzegący kamienicy z najwyższego punktu elewacji.

Tuż za oryginalnymi stylowymi drzwiami znajduje się niezwykła klatka schodowa, z zachowanymi dębowymi schodami, które pamiętają jeszcze pierwszych właścicieli. Dzięki zastosowaniu wykończeń z kamienia naturalnego, robionym ręcznie, na specjalne zamówienie dewelopera drzwiom wejściowym do mieszkań oraz dopełniającym całości dodatkomi takim jak klamki, dzwonki oraz żyrandole stylizowane na detale z epoki, już tu można będzie przenieść się do czasów, w których budynek powstał i cieszył się największą świetnością.

Na teren posesji, w całości ogrodzony, prowadziła będzie stalowa furta i brama sterowana automatycznie. Od strony podwórza usytuowane zostaną miejsca parkingowe dla mieszkańców kamienicy, a wszystkie dojścia i ciągi komunikacyjne oświetlone.

Dzieje budynku

Do roku 1865 nieruchomość należała do Ojców Misjonarzy, kiedy to w miejscu obecnego budynku znajdował się dom drewniany. W 1873 r., kiedy własność nieruchomości przeszła w ręce Juliana Pyzikowskiego - intendenta szpitala Jana Bożego - miejsce drewnianej budowli zajął dom murowany, parterowy, z suterenami i poddaszem mieszkalnym. W 1912 roku obiekt znacznie powiększono poprzez nadbudowę piętra kamienicy i dobudowę trzykondygnacyjnego skrzydła w części południowej. Całość kryta była dachówką karpiówką. Wtedy też kamienica uzyskała bryłę i formę architektoniczną, do odzyskania której prowadzić ma remont.

W czasie II wojny światowej budynek został uszkodzony przez bombę niewypał, co spowodowało pęknięcia dylatacyjne ścian między częścią starą i nową. Od tamtej pory budynek podlegał stopniowej degradacji i utracie zabytkowego charakteru.

W 1986 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków woj. lubelskiego (pod nr A/928), a kilka lat później, ze względu na zły stan techniczny wyłączony z użytkowania.

Obecnie pod nadzorem konserwatora zabytków trwają prace remontowe, które mają na celu odtworzenie oryginalnej architektury budynku z początku XX w. oraz odrestaurowanie oryginalnych elementów wnętrz, które przetrwały do dnia dzisiejszego.